Tag Archives: reservation

Wipro chairman Mr. Azim prem ji’s comment on reservation

Wipro chairman Mr. Azim prem ji’s comment on reservation:

* I think we should have job reservations in all the fields. I completely support the PM and all the politicians for promoting this. Let’s start the reservation with our cricket team. We should have 10 percent reservation for Muslims. 30 percent for OBC, SC /ST like that. Cricket rules should be modified accordingly. The boundary circle should be reduced for an SC/ST player. The four hit by an SC/ST/OBC player should be considered as a six and a six hit by a SC/ST/OBC player should be counted as 8 runs. An SC/ST/OBC player scoring 60 runs should be declared as a century. We should influence ICC and make rules so that the pace bowlers like Shoaib Akhtar should not bowl fast balls to our SC/ST/OBC player. Bowlers should bowl maximum speed of 80 kilometer per hour to an SC/ST/OBC player. Any delivery above this speed should be made illegal. Also we should have reservation in Olympics. In the 100 meters race, an SC/ST/OBC player should be given a gold medal if he runs 80 meters. There can be reservation in Government jobs also. Let’s recruit SC/ST and OBC pilots for aircrafts which are carrying the ministers and politicians (that can really help the country.. ) Ensure that only SC/ST and OBC doctors do the operations for the ministers and other politicians. (Another way of saving the country..) Let’s be creative and think of ways and means to guide INDIA forward… Let’s show the world that INDIA is a GREAT country. Let’s be proud of being an INDIAN.. May the good breed of politicians long live.. *

ભારતનો ભ્રષ્ટાચાર..!

 

આપણને એવું ભણાવવામાં આવ્યું છે કે ૧૫૦ વર્ષની અંગ્રેજોની ગુલામીમાંથી આપણને ૧૫,ઓગસ્ટ ૧૯૪૭ના દિવસે આઝાદી મળી. અને ભારત નામનો નવો દેશ અસ્તિત્વમાં આવ્યો. આ આઝાદી અપાવવામાં કેટલાય લોકોએ પોતાના પ્રાણ ગુમાવ્યા, શહીદ થયા. ગાંધીજીની આગેવાની હેઠળ આખા હિન્દુસ્તાનના લોકોએ આઝાદીની લડતમાં ભાગ લીધો. પરંતુ પછી શું થયું?

જે ગાંધીજીની અહિંસક લડતે ભારતને આઝાદી અપાવી, ગાંધીજીની જે અહિંસક લડતે તેમને આફિકામાં ખ્યાતનામ કર્યા,જે અહિંસાએ ગાંધીને રાષ્ટ્રપિતા બનાવ્યા એ જ ગાંધીના દેશમાં અહિંસક ચળવળના બદલે હિંસા ફાટી નીકળી. અને એ વેરઝેરના જે બીજ રોપાયા તેના પરિણામો આ દેશ આજે પણ ભોગવે છે.

૨૬,જાન્યુઆરી,૧૯૫૦ ના રોજ ભારત પ્રજાસત્તાક  થયું પરંતુ વાસ્તવમાં ભારતની પ્રજા ગુલામ થવાની એ પ્રથમ શરૂઆત હતી. ભારતના પ્રથમ વડાપ્રધાન નેહરુ બન્યા અને તેમના વંશજોને જનતાએ ભારતના સર્વોચ્ચ સ્થાને સ્વીકારી લીધા. આજે પણ ભારતના ઘણા લોકો નેહરુ પરિવારના પૂજક છે, જો નેહરુ પરિવારની વિદેશી વહુ વડાપ્રધાન બનવાની ના પડે તો એ લોકો રીતસરના રડે છે, ઘણા લોકોતો તેમને પગે લાગીને વડાપ્રધાન બનવા વિનંતી કરતાં હતા. જે વિદેશીઓના હાથમાંથી ભારતને આઝાદ કરાવવા સેંકડો લોકો શહીદ થયા,કરોડો લોકો એ જુલ્મો વેઠ્યા એ જ ભારતની સત્તા ફરી એકવાર વિદેશીને સોંપવી કેટલી યોગ્ય છે? ઘણા લોકો દલીલ કરે છે કે સોનિયા ગાંધી આ દેશની વહુ છે અને નાગરિક છે, પરંતુ જયારે અંગ્રેજો આવેલા ત્યારે તેઓ પણ વેપારી હતા અને રાજાઓની મંજૂરી લઈને આવેલા એટલે એ રાજ્યના નાગરિક જ થયા ગણાય. અને છતાં તેમણે આપણને ગુલામ બનાવેલા.

આઝાદી પછી ધીરે ધીરે ભારતમાં ભ્રષ્ટાચાર વધવા માંડ્યો, પ્રજાના ચુંટાયેલા પ્રતિનિધિઓ પોતાને જનતા સેવકને બદલે જનતાના માલિક સમજવા માંડ્યા. તેમણે શક૮ય્ તેટલા લાભો પોતાને મળે તેવી વ્યવસ્થા કરવા માંડી અને પોતાનો પગાર પણ વધારવા માંડ્યા. સરકારી કામોમાંથી પ્રધાનો કટકી કરવા માંડ્યા. અને વધુ કટકી કરવા માટે ઉદ્યોગપતિઓ સાથે મળીને ભ્રષ્ટાચાર શરુ કર્યો. ઉદ્યોગપતિઓએ પણ પોતાનો નફો વધારવા ભેળસેળ અને છેતરપિંડીનિ નીતિ અપનાવી પરિણામે ગરીબ વધી ગરીબ અને ધનિકો વધુ ધનવાન થવા માંડ્યા.

વળી પાછુ સરકારે ઉદારીકરણના નામે ઉદ્યોગોને લાભ આપવાનું શરુ કર્યું અને બદલામાં ચુંટણીફંડના નામે તેમની પાસેથી રૂપીયા પડાવવાનું શરુ કર્યું. સરકાર જનતા પર કરવેરો વધારતી ચાલી અને ધનવાનો ટેક્સ ચોરી કરવા માંડ્યા.

પછી આવ્યો અધિકારીઓનો વારો, નેતાઓ વગેરે પાસે લાયકાત ન હોવા છતાં તેમનું વૈભવી જીવન જોઈ અદિકારીઓને પણ લાલસા જાગી અને તેમણે પણ અપનાવ્યો ટૂંકો રસ્તો, ભ્રષ્ટાચારનો. વળી ભ્રષ્ટાચારની કમાણી પર કદી ટેક્સ લાગતો નથી. જેટલું લુંટો તેટલું તમારૂ. તેમની ઉપર કોઈ કાર્યવાહી પણ નથી થતી કારણ કે આ ભ્રષ્ટાચારમાં નીચેથી ઉપર સુધી બધા મળેલા હોય છે અને બધાને તેમનો હિસ્સો પણ મળી રહેતો હોય છે. આમ આદમી પણ શરૂઆતમાં પોતાના કામ નિયત સમયમર્યાદા પહેલા કરવા કે પછી ગેરકાનૂની કામ કરાવવા લાંચ આપતો, પરતું ધીરે ધીરે એવો સમય આવી ગયો કે પોતાના કાયદેસરના કામ પણ કરાવવા લાંચ આપવી પડે.

જો તમે લાંચ ના આપો તો તમારૂ કામ ના થાય અને તમે પાછળ રહી જાવ.

વળી આ સરકારોએ શિક્ષણની નીતિઓ પણ એવી બનાવી કે પછી તેમાં ભણીને આવનાર માણસે ભ્રષ્ટાચાર કરવો જ પડે. ૧૫ થી ૨૦ લાખ રૂપીયા ખર્ચી ડોક્ટર બનનાર વ્યક્તિ લોકોને લુંટે નહી તો પોતાનો ખર્ચો ક્યાંથી કાઢે? લાંચ આપની નોકરી મેળવનાર પોલીસ લાંચ ના લેતો પોતાના પરિવારને શું ખવડાવે? વળી ખાનગી શાળાઓ અને કોલેજો મોટે ભાગે રાજકારણીઓની જ માલિકીની હોય છે.

વળી મતબેન્કની યોજનાઓ વડે વિવિધ પક્ષોએ જનતાને વહેચી લીધી છે. માયાવતી દલિતોના નામે ચરી ખાય છે, કોંગ્રેસ મુસ્લીમોના નામે, ભાજપ તો બધે કુદકા મારે છે. અડવાણી પાકીસ્તાનમાં જઈ ભારતના ભાગલા પાડનાર ઝીણાની કબર પર ચાદર ચડાવે છે. અને ભારતમાં આવી હિન્દુત્વનો મુખોટો પહેરી લે છે. મતબેંક સાચવવા અહીં આંતકવાદીને ફાંસી આપવાના બદલે બિરયાની ખવડાવાય છે. સમાજને અનામતના નામે લડાવાય છે. ગોધરાના તોફાનો મુદ્દે વારંવાર આરોપો લગાવતી અને તપાસો કરાવતી કોંગ્રેસ શીખ વિરોધી તોફાનો ભૂલી જાય છે.

પરંતુ અહીં પ્રશ્ન એ થાય છે કે આ બધા માટે આપણે (જનતા) કેટલા અંશે જવાબદાર છે?

આપણે પુરેપુરા જવાબદાર છીએ. લુંટારાઓને ચુંટણીમાં જીતાડે છે કોણ? આપણે.

લુંટારાઓને હાર કોણ પહેરાવે છે? આપણે.

લુંટારાઓને સાહેબ સાહેબ કોણ કરે છે? ઉદઘાટન સમાંરહોમાં કોણ બોલાવે છે?  આપણે.

એકવાર ભ્રષ્ટાચાર કરનારને બીજીવાર આપણે જ ચૂંટીએ છીએ. આપની આસપાસ થતા સરકારી કામોમાં થતા ભ્રષ્ટાચાર સામે આપણે જ કઈ નથી બોલતા. ધારાસભ્યને મળતી ગ્રાન્ટ એ આપણે ભરેલો ટેક્સ છે, તે ગ્રાન્ટમાંથી કેટલું કામ થયું તેની કદી તપાસ કરીએ છીએ આપણે? અરે નેતાઓને તો એ ગ્રાન્ટમાંથી થયેલા કામને પોતાનું નામ આપવાનો પણ અધિકાર નથી. આપણા ગામ કે વિસ્તારમાં થયેલા દબાણ વિષે આપણે જાણીતા જ હોઈએ છીએ,અરે તે આપણને નડે તો પણ હટાવા માટે ફરિયાદ નથી કરતાં.

આપણા માટે શહીદ થનાર સૈનિકો માટે આપણે શું કરીએ છીએ? તેમને મળનારી જમીન કેટલાક લોકોએ પચાવી પાડી, આપણે તેને જાણ્યું માત્ર એક સમાચાર તરીકે , અને પછી ભૂલી ગયા. એ લોકો જો તમારા માટે સરહદ પર આપણા માટે લડતા હોય તો શું તેમના પરિવાર પ્રત્યે આપણી કોઈ જવાબદારી નથી?  કઈ નહી તો કમ સે કમ તેમના પરિવાર ને મળતા લાભોતો બીજાને ના લુટવા દેવાય.

ભારતના નેતાઓ તો રૂપીયા ખાતર કબરમાંથી મડદા પણ વેચી મારે તેવા છે. જરૂર છે આપણે જાગવાની.

મહિને ૩૦૦ રૂપીયા પગાર લેતી કપડા કે વાસણ ધોવા વાળી પાસે આપડે રૂપીયા વસુલ કરવાની અપેક્ષા રાખીએ છીએ અને ૮૦૦૦૦ થી વધુ પગાર લેતા નેતા પાસે?   જરૂર છે આ આપણા નોકરોને તેમની ઓકાત બતાવાની, તેમને સાહેબ બનાવાની નહી. તમે શું કરસો ભ્રષ્ટાચાર સામે? વિરોધ કે પછી લુટારાઓની લાઈનને હજુ લંબાવશો?

જો લાંચ ના આપીને પાછળ રહી જવાનો ડર હોય તો એટલીસ્ટ જીવનમાં ક્યારેય લાંચ ન લેવાનો તો સંકલ્પ કરી શકીએ ને? આપણા પરિવારના સભ્યને એકવાર સમજાવી તો સકીયેને? ભલે આવક ૨૦૦૦ રૂપીયા ઘટશે, પણ સ્વમાન? વધશે. માથું ઊંચું રહેશે. અને કોઇપણ વ્યક્તિ જોડે આંખમાં આંખ મિલાવી શકાશે.

આરક્ષણ (Reservation)

આરક્ષણ એ ભારતમાં કદાચ સૌથી સંવેદનશીલ મુદ્દો છે. આરક્ષણના કારણે કેટલાય નેતાઓએ પોતાનું રાજકીય વજુદ ગુમાવી દીધું છે તો કેટલાય નેતાઓએ આરક્ષણના નામે વર્ષો સુધી ચરી ખાધું છે.  અનામતના કારણે સરકાર તૂટી પડવાના કિસ્સા પણ ભારત માં નોધાયેલા છે.

ભારતમાં અનામત માટે ઘણા લોકો ગાંધીજી અને બાબા સાહેબ આંબેડકર ને જવાબદાર છે. સ્વતંત્ર ભારતમાં અનામતને પરવાનગી આપનાર આ લોકો જ છે પરંતુ અનામત ના વાસ્તવિક મૂળ તો તેનાથી પણ ઊંડા છે.

અનામતની માંગણી છેક ૧૮૮૨ માં નીમવામાં આવેલા Hunter Commission થી થયેલી છે. મહાત્મા જ્યોતીરાઓ ફૂલે એ ફરજીયાત શિક્ષણની સાથે સરકારી નોકરીઓમાં અનામતની માંગણી કરેલી. ૧૯૦૧ માં મહારાષ્ટ્રના કોલ્હાપુરમાં શાહુ મહારાજે અનામતની શરૂઆત કરી પરંતુ ત્યાં સુધીમાં બરોડા અને મૈસુર રાજ્યમાં અનામત અમલમાં આવી ગઈ હતી.

૧૯૦૮ માં અંગ્રેજો એ કેટલીક જાતિઓને અનામત આપી. આ અનામતમાં બ્રીતીશરોનો પણ કેટલોક હિસ્સો હતો. ૧૯૨૧ માં મદ્રાસના ગવર્નરે બિન બ્બ્રાહ્મણોને ૪૪%, બ્રાહ્મણોને-મુસ્લિમોને-ખ્રિસ્તીઓને અનુક્રમે ૧૬-૧૬-૧૬ % અનામતને મંજૂરી આપી.

૧૯૪૨ માં બાબાસાહેબ આંબેડકરે scheduled castes માટે શિક્ષણ અને સરકારી નોકરીમાં અનામતની માંનાગની કરી.

આઝાદી વખતે બંધારણ ઘડનાર સમિતિએ scheduled castes અને Scheduled Castes  માટે ૧૦ વર્ષ માટે અનામતને મંજૂરી આપી જેની મુદતમાં ક્રમશ: ૧૦-૧૦ ણો વધારો કરવામો આવ્યો અને આઝાદીના ૬૩ વર્ષ પછી પણ ચાલુ છે. અનામતમાં ક્રમશ: ઘટાડો કરવાને બદલે તેમાં સતત વધારો આવ્યો. અંતે સુપ્રીમ કોર્ટે ૫૦%  કરતા વધુ અનામત કરવા પર પ્રતિબંધ લગાવ્યો. છતાં પણ તમિલનાડુ જેવા રાજ્યોમાં આજે ૬૯% અનામત છે.

ભારતમાં અનામતની ટકાવારી જેતે વર્ગમાં આવતા લોકોની સંખ્યાના પ્રમાણમાં આપવામાં આવે છે વળી હાલ લગભગ ૫૦% જેટલી અનામત લાગુ થયેલ છે એનો મતલબ એ થયો કે હાલ ભારતમાં વિકસીતો અને પછાતોની સંખ્યા લગભગ સરખી છે. અહીં પ્રશ્ન એ ઉપસ્થિત થાય કે આઝાદીના ૬૦ વર્ષો બાદ પણ જો અડધી વસ્તી પછાત હોય તો તેના માટે જવાબદાર કોણ?  આઝાદીથી અત્યાર સુધી લાગુ રહેલી અનામતથી કેટલા લોકોનો વિકાસ થયો?

જો ખરેખર વિકાસ થયો હોય તો તેવા વિકસીત લોકોને કેમ હજુ સુધી અનામત આપવામાં આવે છે? અને જો વિકાસ ના થયો હોય તો અનામતને ચાલુ રાખવાનો શું અર્થ?

ખરેખર તો અનામતના કારણે વિવિધ જ્ઞાતિઓ વચ્ચે સમાનતા વધતી નથી પરંતુ વૈમનસ્ય વધે છે. પોતાના કરતા ઓછા મેરીટ વાળા ને એડમિશન મળે અને પોતે બાકાત રહી જાય ત્યારે વ્યક્તિ હમેંશા અનામતને, તેને લાગુ કરનારને તેમજ તેનો લાભ લેનાર બધાને ધિક્કારે છે. પરંતુ આ વાત નેતાઓને સમજાતી નથી કારણ કે તેમને માત્ર મતની પડી હોય છે. બિન અનામતમાં આવતી જાતિઓ સંગઠિત નથી તેનો રાજકારણીયો ફાયદો ઉઠાવે છે.

મારા ગામમાં લગભગ ૨૦૦ હરીજનોની વસ્તી છે તેમાંનો એક પણ વ્યક્તિ ધોરણ ૧૦ પાસ પણ નથી. આથી એમનામાંથી એક પણ વ્યક્તિ અનામતનો લાભ લઇ શકી નથી. એ લોકો એટલા ગરીબ છે કે એમને શિક્ષણ છોડીને કામે લાગવું પડે છે. સરકાર જો તેમને અનામત સીટ આપવાના બદલે આર્થિક સહયોગ કરે તો તેઓ જરૂર આગળ આવી શકે અને કદાચ તેમને અનામતની પણ જરૂર ના પડે.

મારા એક મિત્ર જે મારી જ જ્ઞાતિનો છે તેને ઓછા મેરીટના કારણે એન્જીનીયરીંગમાં પ્રવેશના મળ્યો પરંતુ તેના કરતા પણ ઓછા મેરીટ વાળો OBC નો છોકરો મારાજ ક્લાસમાં ભણતો હતો. આગળ જતા તેને અનામત ના કારણે નોકરી પણ અમારા કરતા જલ્દી લાગશે. તો તેની સાથે હું કઈ રીતે બેસી શકું?

મને ગવર્મેન્ટ ઈજનેરી કોલેજમાં માત્ર એક સીટ માટે પ્રવેશના મળ્યો કારણ કે હું પટેલ હતો અને તે સીટ પર OBC લખેલું હતું. નીચલી જાતિમાં જન્મવું એ જો પછાતોનો ગુનો ના હોય તો શું ઉચ્ચ જ્ઞાતિમાં જન્મવું એ મારો ગુનો હતો?

અનામતના મામલે ભારતમાં વર્ષોથી વિવાદ ચાલે છે પરંતુ એક વાસ્તવિકતા એ છે કે લોકો ૪૦% વાળા ડોક્ટર કરતા ૮૦% વાળા ડોક્ટર જોડે જ સારવાર કરાવશે પછી ભલે ડોક્ટર ઉચ્ચ જ્ઞાતિનો હોય અને દર્દી દલિત. અનામત ધરાવનાર વ્યક્તિઓએ એ વિચારવું જોઈએ કે જો તેઓ એક ઉચ્ચ જ્ઞાતિના ડોક્ટર જોડે દવા કરાવવા જાય અને તેમને તે વ્યક્તિ માત્ર દલિત હોવાના કારણે સારવાર કરવાની ના પડી દે તો તેઓ શું અનુભવશે? શું તેઓ જાતીય અપમાનનો કેસ નહિ કરે?

સુરતની નેશનલ ઇન્સ્ટિટયૂટ ઓફ ટેકનોલોજીમાં ૧૦૦૦૦ મેરીટ નંબર વાળા જનરલ કેટેગરીના વિધાર્થીને પ્રવેશ નથી મળતો પરંતુ ST/SC વિદ્યાર્થીને ૧૫૦૦૦૦ થી વધુ મેરીટ નંબર હોવા છતાં પ્રવેશ મળે છે !!!?

આધાર : વિકિપીડિયા ઉપર  “આરક્ષણ”

લેખક : તેજશ પટેલ.