Tag Archives: congress

જન લોકપાલ બિલ : ભ્રષ્ટાચાર વિરુદ્ધ અણસમજ

ભારતમાં હમણાં ભ્રષ્ટાચાર વિરુદ્ધ અન્નાનું આંદોલન ચાલી રહ્યું છે. અન્નાને તેમાં બહોળા પ્રમાણમાં જન સમર્થન સાંપડી રહ્યું છે. અન્નાને મળેલા સમર્થનને કારણે ભ્રષ્ટાચારમાં ગળાડૂબ ડૂબેલી સરકાર પણ ગભરાઈ ગઈ છે. હજુ બે દિવસ પહેલા જ ઘુરકિયા કરતા મનીષ તિવારી જેવા નેતાઓ છુપાઈ ગયા છે.

ભ્રષ્ટાચાર વિરુદ્ધ અન્નાના આ આંદોલનથી જનતાને ઘણી અપેક્ષા છે. અને કદાચ એટલે જ અન્નાને આટલા પ્રમાણમાં જન સમર્થન મળી રહ્યું છે. જો જન લોકપાલ બિલ પસાર થાય અને તેને મંજૂરી મળે તો ભ્રષ્ટાચારના પ્રમાણમાં જરૂર ઘટાડો થઇ શકે છે અને જે બહુ સારી વાત છે.

પરંતુ અહીં મુખ્ય સવાલ એ થાય કે શું જન લોકપાલ વિના ભ્રષ્ટાચાર ના ઘટી શકે? જરૂર ઘટી શકે. પરંતુ આજે એ વાત કોઈ વિચારતું નથી. સૌ કોઈને અન્નાના નામનો એફ ચડ્યો છે. અહીં એક વાસ્તવિકતા એ છે કે જન લોકપાલથી ૧૦૦% ભ્રષ્ટાચારની નામુડી થવાની નથી. ટ્રાફિક સિગ્નલ પર લોકો પાસેથી રૂપિયા પડાવતા પોલીસને જન લોકપાલ રોકી શકવાનો નથી કારણ કે અહીં રૂપિયા આપનારે ગુનો કર્યો હોય છે અને તે જાણે છે કે પોલીસને આપવા પડતા રૂપિયા કરતા દંડની રકમ વધુ હોય છે, આથી તે ક્યારેય લોકપાલ સમક્ષ ફરિયાદ કરવાનો નથી. આજ રીતે ગેર કાયદેસર મુસાફરોની હેરાફેર કરતા વાહનચાલકો પાસેથી હપ્તો ઉગરાવતી પોલીસ પર પણ કોઈ કાર્યવાહી નહી થઇ શકે. વાળી જો લોકપાલની નિમણુંક સરકાર કરવાની હોય તો લોકપાલ હંમેશા શાસક પક્ષનો કહ્યાગરો હશે અને શાસક પક્ષ લોકપાલનો ઉપયોગ રાજકીય દાવપેચ માટે કરશે.

વધુમાં પ્રાસ્તાવિક લોક્પાલના કારણે સરકાર પર ખર્ચનો વધુ બોજ પડશે. પરિણામે નવા કરવેરા નાખવા પડશે અને અંતે જન લોકપાલનો બોજ જનતાએ ઉઠાવવો પડશે. વધુમાં આ આંદોલનના કારણે માત્ર  ભ્રષ્ટાચાર જ ઘટાડી શકાશે પરંતુ તેના બદલે જો પોલીસ અને સીબીઆઈ જેવી સંસ્થાઓ પરથી રાજકારણીઓની પકડ ઓછી અરી તેમને સ્વતંત્ર કામ કરતી કરવામાં આવે તો જરૂર ભ્રષ્ટાચાર ઘટી શકે. અને સાથે સાથે અન્ય ગુનાઓની પણ નિષ્પક્ષ તપાસ થાય અને જનતાને ન્યાય મળી રહે.

પોલીસ જનતાની રક્ષા માટે હોય છે પણ ઘણીવાર તેઓ પોતે જ ભક્ષક બની જતા હોય છે, તેમ જો લોકપાલ પોતે જ જો ભ્રષ્ટાચારી બની જાય તો? જો લોકપાલ પોતે જ સરકારનો હાથો બની જાય તો? ત્યારે જનતાએ બીજા અન્ના શોધવા પડશે.

ભારતમાં જાસુસી માટે આજે અનેક જાસુસી સંસ્થાઓ છે પરંતુ આ બધી સંસ્થાઓ દેશ માટે જાસુસી કરવાને બદલે રાજકીય હરીફોની જાસુસી કરવા વપરાય છે. આજ રીતે ભ્રષ્ટાચારની નાબુદી માટે નવી નવી સંસ્થાઓ ખોલવાનો કોઈ મતલબ નથી. હાલ ભ્રષ્ટાચારની તપાસ માટે “ કેગ “ કાર્યરત છે અને સીબીઆઈ તથા પોલીસ ગુનેગારોને સજા આપવા માટે છે. તો લોકપાલ તેનાથી નવું શું કરશે? તે પહેલા વિચારવું પડે. જો લોકપાલની રચના કરવા કરતાં પોલીસ અને સીબીઆઈ/સીઆઇડી વગેરેને રાજકીયપક્ષો થી મુક્ત કરાય તો કોઈ આંદોલનની જરૂર નથી.

પરંતુ ભારતની મોટાભાગની જનતાની માનસિકતા ટોળાશાહીમાં છે. અને ટોળામાં કોઈ પોતાના મગજથી વિચારતું હોતું નથી. બધા જ ઘેટાની માફક ચાલે છે. આંદોલનમાં સામેલ ઘણા લોકોને જન લોકપાલ વિષે કંઈપણ માહિતી નથી. ભ્રષ્ટાચાર વિરદ્ધના આંદોલનમાં જોડાયેલા લોકોમાંથી કેટલા લોકોએ આતંકવાદિયોં વિરુદ્ધનો કાયદો “પોટા” નાબુદ થયો ત્યારે આંદોલન કરેલું? આ આંદોલનમાં સામેલ મોટા ભાગના લોકોએ ક્યાંકને ક્યાંકતો ભ્રષ્ટાચારનો ઉપયોગ કર્યો છે અને ઘણી જગ્યાએ તેઓ ભોગ પણ બન્યા છે. આપણે ભ્રષ્ટાચાર વિરુદ્ધના આંદોલનમાં તો જઈએ છીએ પરંતુજયારે ટ્રાફિક પોલીસ નિયમોના ભંગ બદલ પકડે છે ત્યારે આપણે જ સસ્તામાં પતાવવા તેને લાંચ આપીએ છીએ. નોકરીની જાહેરાત આવતા આપણે જ ઓળખાણો શોધવા લાગીએ છીએ. પરિક્ષામાં ચોરી પણ આપડે જ કરીએ છીએ અને ભ્રષ્ટાચાર તાવની વાત પણ. શું આપણે કયારેય આવું વિચાર્યું છે ખરું કે પછી ટોળાશાહીમાંથી ફુરસદ જ નથી મળતી. આપણી ટોળાશાહીનું સચોટ ઉદાહરણ ચુંટણી સમયે જોવા મળે છે, જયારે આપણે હાલ જેમનો પુરજોશમાં વિરુદ્ધ કરીએ છીએ તેવા નેતાઓને જીતાડીએ છીએ. આપણે જન લોકપાલ વિરુદ્ધ આંદોલન કરીએ છીએ પરંતુ તેનો વિરોધ કરનાર કપિલ સિબ્બલ જેવા નેતાઓ પણ આપણે ચૂંટીએ છીએ.

નરેગા યોજનામાં કામ કર્યા વગર અડધા રૂપિયા મેળવતા મજુરો કે પછી બાકીના અડધા રૂપિયા મેળવતા અધિકારીયોમાંથી કોણ લોકપાલને ફરિયાદ કરવાનું હતું? વાહનો કેરોસીનથી ચલાવવા બ્લેક માં કેરોસીન ખરીદતા વાહનચાલકોની ફરિયાદ કોણ કરવાનું હતું? વારંવાર ધક્કા ખાવા કરતાં એકવાર રુપિયા આપી કામ કરાવતા લોકો કે રુપિયા લઇ બે દિવસનું કામ એક દિવસમાં કામ કરતાં લોકોમાંથી કોણ લોકપાલને ફરિયાદ કરવાનું હતું?  પહેલા આપણે આ બધું વિચારવું જોઈએ અને પછી આંદોલન કરવું જોઈએ.

લેટેસ્ટ માહિતી મુજબ અન્ના હઝારે ને આંદોલન કરવા સરકાર મેદાન તૈયાર કરી આપશે, સિક્યુરિટી આપશે, મેડીકલ સેવા આપશે. અહીં સવાલ એ થાય કે કોણ કોની સામે આંદોલન કરી રહ્યું છે? સરકારને જો જન લોકપાલ સ્વીકારવું ના હોય તો આંદોલન માટે આટલી સગવડો કેમ પૂરી પડવાનો શો મતલબ? જો બિલ સ્વીકારવાનું જ ના હોય તો આંદોલનનો શો મતલબ? અને એ પણ ત્યારે જયારે અન્ના હઝારે સ્પષ્ટ કહે છે કે જ્યાં સુધી જન લોકપાલ બિલ પસાર નહી થાય ત્યાં સુધી આંદોલન ચાલુ રહેશે. અને જો સરકારને બિલ આંદોલન બાદ સ્વીકારવું હોય તો પછી અત્યારે સ્વીકારવામાં શું વાંધો છે? આંદોલન કરવા માટે જો તમે જેની સામે આંદોલન કરો છો તેની જ સેવાઓ લો તો તમારા આંદોલન નો શું મતલબ? એ આંદોલન માત્ર પ્રસિદ્ધિ માટેનું જ આંદોલન કહેવાય. અંગ્રેજો સામેના આંદોલનમાં ગાંધીજી એ વિદેશી ચીજ-વસ્તુઓનો બહિષ્કાર કરેલો. અને એટલે જ અન્ના હઝારે “બીજા ગાંધી” નથી જ…!

બાઉન્ડ્રી પાર : ચૂંટણી લડ્યા વગર પણ જ્યાં વડાપ્રધાન બની શકાય છે તેને વિશ્વની સૌથી મોટી લોકશાહી ધરાવતો દેશ કહેવાય છે. અને કહેવાની જરૂર નથી કે એ “આપણો” દેશ છે, અને આપણે તે કોઈને લુંટવા આપ્યો છે…!

લેખક : તેજશ પટેલ.

Congress backs discredited cop

August 05, 2011 11:36:46 PM
If the former Telecom Secretary’s statements are meant to be brushed aside as discredited nonsense, why should a discredited IPS officer be taken seriously?
As it finds itself increasingly beleaguered, the Congress is talking itself into one trap after another. Two recent instances stand out.In the midst of the telecom scandal trial, Mr Siddhartha Behura, former Telecom Secretary, told the court of a crucial meeting that apparently took place on December 4, 2007. The meeting, Mr Behura claimed, was attended by Mr P Chidambaram, then Finance Minister, and Mr D Subbarao, then Finance Secretary. This meeting decided upon the pricing of 2G licences, he has said. His contention is that he, as Telecom Secretary, only implemented the decisions taken at this meeting. In a sense, he has sought to expand the ambit of culpability.

Responding to Mr Behura’s charge, Telecom Minister Kapil Sibal was dismissive. “We have looked into records,” he said, “the records show that there was no such meeting. Neither Mr Chidambaram nor Mr Subbarao

remembers any such meeting.” He also warned of “the danger of taking arguments made on behalf of an accused, and treating them as evidence and gospel truth”. Mr Behura, the Telecom Minister added, would attempt to save himself “even on the basis of non-existent facts”.For all one knows, Mr Sibal may be right. Perhaps Mr Behura is indeed lying and attempting to implicate others in a show of desperation and bravado. If that is the case, the UPA Government needs to oppose him tooth and nail.

Now consider another example. In Gujarat, Mr Sanjiv Bhatt, an officer of the Indian Police Service, has spoken of a meeting at the Gandhinagar residence of Chief Minister Narendra Modi on February 27, 2002. This was on the evening of the Godhra train incineration. Mr Bhatt has alleged Mr Modi asked that Hindus be allowed to “vent out their anger” and wanted Muslims to be “taught a lesson”.

Potentially this is explosive stuff. A police officer is actually saying a Chief Minister asked his administration to back off and allow a state-backed massacre of innocent people. However, the Modi Government has denied Mr Bhatt was in the meeting of senior police officials that the Chief Minister called on February 27, 2002. The then State police chief has refuted Mr Bhatt’s contention that he was in the room that day. Mr Bhatt, it is said, was simply too junior to have attended the meeting.

It has also been established that Mr Bhatt has been in touch with activists such as Ms Teesta Setalvad and with the Congress’s Leader of the Opposition in the State Assembly. In e-mail correspondence that is now before the court, he is offered legal support and coaching for his deposition before the Special Investigative Team by Ms Setalvad. He exchanges documents with the Congress leader, Mr SS Gohil, and asks him for a Blackberry phone. He tells another police officer to find out where Haren Pandya, a Minister in the Gujarat Government who was later assassinated, was on February 27, 2002.

The SIT, set up by the Supreme Court to look into the Gujarat violence, had asked Mr Bhatt if Pandya was present at the meeting. Presumably, Mr Bhatt was so engrossed in listening to his Chief Minister that he didn’t notice who else was around. Alternatively, could it be concluded Mr Bhatt wasn’t around himself?

Mr Bhatt has had a controversial career. He faces court cases for misuse of official authority. He has been involved in land-grab cases. In one incident, he was charged with framing a person who had a property dispute with a then judge of the Gujarat High Court. The National Human Rights Commission passed strictures against Mr Bhatt in this matter and fined him for “falsely involving a person in a criminal case … (and violating) fundamental human rights”.

Disciplinary action was taken against the judge as well. The judge appealed before the Supreme Court, but unsuccessfully. The judge’s lawyer, as it happened, was Mr Chidambaram, now Union Home Minister. Today, of course, Mr Chidambaram glosses over that old association and his party praises Mr Bhatt’s “courage”.

Mr Bhatt’s history has led to him having run-ins with the Gujarat Government. He has also been denied a promotion. His career is at a dead-end. Isn’t there enough reason for him to resort to desperate measures and attempt to resurrect himself “even on the basis of non-existent facts”, to borrow Mr Sibal’s expression?

If Mr Behura’s statements are meant to be brushed aside as discredited nonsense, why is Mr Bhatt supposed to be taken so seriously? Does the Congress believe all non-existent meetings are irrelevant but some non-existent meetings are less irrelevant than others?

In another episode, the Jan Lok Pal Bill activists led by Anna Hazare released preliminary findings of a survey they said they had conducted in Delhi’s Chandni Chowk Lok Sabha constituency. The survey apparently showed overwhelming support for the activists’ version of the Lok Pal Bill. To be fair this proved nothing. The Hazare-driven Jan Lok Pal Bill is severely flawed and will end up creating a bureaucratic monster.

However, what was worth noting was the Congress’s reaction. Mr Manish Tiwari, the party spokesperson, invited Mr Hazare to contest the 2014 parliamentary election from Chandni Chowk (now represented by Mr Sibal) and essentially convert that battle into a referendum on competing versions of the Lok Pal Bill.

This is an interesting methodology, one that places primacy on the democratic process and reduces all debate to judgement only by the electronic voting machine. It is worth considering whether Mr Harsh Mander can be put up as the National Advisory Council candidate from Madha or Baramati, take on Agriculture Minister Sharad Pawar, and convert a constituency contest into a referendum on competing versions of the Food Security Bill.

Alternatively, Ms Setalvad (or even Mr Bhatt) could be the joint Opposition candidate from Maninagar in the December 2012 Gujarat Assembly election. This could then be presented as a referendum on alternative narratives on Gujarat in the past decade.

Those two final suggestions may sound facetious and silly. They are; yet no less offensive is Mr Tiwari’s mocking invitation to Anna Hazare to join electoral politics. Indeed, it is the Congress’s sudden belief in the purity and integrity of the political process that is so astonishing. In Gujarat, it has used extra-political means to fight its opponents. With the NAC, it has used extra-political mechanisms to draft and push through legislation. Having built the kitchen, it suddenly can’t stand the heat. How convenient.

भारत – विश्व की सबसे बड़ी लोकशाही का सबसे बड़ा मजाक.

भारत महात्मा गांधी और सरदार पटेल का देश. भारत कल्पना चावला और अब्दुल कलाम का देश.भारत महाराणा प्रताप और शिवाजी का देश. भारत लक्ष्मीबाई और मधर टेरेसा का देश. भारत १२१ करोड भारतीयों का देश.

लेकिन आज देश में कैसे लोग रेहते है और आज ये देश कैसे लोग चला रहे है ये भी जानना इतना ही जरुरी है..

आज इस देश में चोर तो लोगो को लुटते है पर साथ मैं उनके गुनाह की जाँच करने वाली पुलिस और सजा सुनाने वाले जज भी भ्रष्टाचार करते है. बात यहाँ तक भी सिमित नहीं है क्युकी यहाँ पे तो खुद कानून बनानेवाले भी लोगो को लुटाने में पड़े है.

सरकार के कई मंत्री भ्रष्टाचार की वजह से जेल में पड़े है.

जो मंत्री बहार है वो भी दूध के धुले नहीं है. कई मंत्री ऐसे है जो गुनहगार है फिर भी अभी तक सरकार में है. यहाँ पे सरकार के कुछ ऐसे मंत्रियोकी माहिती दी गई है जिसे पढ़ने के बाद शायद आपका भी खून गरम हो उठे.

शरद पवार : एनसीपी के इस नेता को जब से कृषिमंत्री बनाया गया है तब से महगाई में हमेशा बढ़ोतरी हुई है. महाराष्ट्र के “ चीनी ” उत्प्दाको से मिलकर उन्होंने ऐसी निति बने की अचानक चीनी की कीमतों में जोरदार उछाल आया. “ वायदा बाजार ” को मंजूरी देके उन्होंने काले बाजार को प्रोत्साहन दिया. जब चीनी के भाव कम हुए तो अन्य अनाज और सब्जियों की कीमतों में बढ़ोतरी हुई. सरकार हमेशा महगाई को कम करने की बाते करती रही पर कभी पवार साहब को हटाने की बात नहीं की, क्योकि पीएम और सुपर पीएम को लोगो की नहीं सरकार बचाने की पड़ी थी.

खाध्य चीजों में बढी कीमतों का फायदा किसानों को कभी नहीं हुआ पर सिर्फ पवार के साथ मिलकर कालाबाजारियों को ही फायदा हुआ.

क्रिकेट का “क” भी नहीं जानने वाले शरद पवार बीसीसीआई के प्रमुख बन गए और बाद में आईसीसी के भी प्रमुख बन गए. क्रिकेट के पोलिटिक्स में पवार के जाने की एकमात्र वजह बीसीसीआई की समृध्धि ही थी.

कपिल सिब्बल : कोंग्रेस जब भी मुश्किल में होती है तब उसकी मदद करने वाले सिब्बल पर रिलायन्स को ६५० करोर का फायदा पहुचने का आरोप है. ये वोही सिब्बल है जिन्हों ने टेलिकॉम क्षेत्र में किसीभी भ्रष्टाचार को होने से इंकार किया था जिसके लिए दयानिधि मारन, ऐ.राजा और कनिमोजी अभी जेल में है. अन्ना हजारे के साथ धोखा करने में भी इनका ही दिमाग लगा था.

दिग्विजयसिंह : कोंग्रेस के ये महा सचिव हमेशा अपनी बयानबाजी से चर्चा में रहते है. उनके हर बयान के बाद कोंग्रेस उनके बयान से किनारा कर लेती है पर कभी उनको पार्टी में से निकालती नहीं, क्योकि खुद कोंगेस भले ही उनके बयानों से किनारा कर पर अंदर से तो वो यही चाहते है की वो ऐसे ही निवेदन करते रहे. इस भाईसाब को भारत में कही भी ब्लास्ट हो तो उसमे हिंदू संगठनो का ही हाथ दीखता है. भोपाल गेस दुर्गटना के आरोपी एंडरसन को विदाय देने में भी ये सामिल थे.

कसाब के पकडे जाने के बावजूद भी इनको २६/११ के मुंबई हमले में हिंदू संगठनो का हाथ दीखता है.

इसके अलावा कोंग्रेस में पड़े “जगदीश टाइटलर” शिख विरोधी तुफानो के आरोपी थे जिनको कोंग्रेस ने अपना पावर इस्तेमाल करके निर्दोष साबित कर दिया है. लोकपाल में प्रधानमंत्री को नहीं शामिल करना चाहती कोंग्रेस पर उनके ही प्रधानमंत्री रह चुके राजीव गांधी पर बोफोर्स कांड में कटकी का आरोप है. कोंग्रेस का ही साथी पक्ष डीमके पूरा भ्रष्टाचार में डूबा हुआ है.

कोंग्रेस के ही शिवराज पाटिल कसाब के खबर अंतर पूछने जेल गए थे. संसदभवन पे हमले के आरोपी अफज़ल को भी कोंग्रेस ही फांसी नहीं दे रही.

इतना सब कुछ होने के बावजूद हम और भी ऐसे लोगो को चुनते है, क्यूंकि हमें विश्वास है की इनसे अच्छा हमें कोई नहीं लूट सकता. हम भले सुपर पावर न बने, हमारा देश भले सुपर पावर न बने. पर हम जिसे चुनते हो वो जरुर सुपर पावर बनने चाहिए. देश भले गरीब रहे पर उसके मंत्री दुनिया में सबसे ज्यादा पैसे वाले होने चाहिये.

हम भले भूख से मरे हमारे साहब का कुत्ता नहीं मरना चाहिए.

और अंत में सिर्फ एक ही बात “पहले मोगल फिर अंग्रेज और अब “लोकसेवकों”. इस देश पे हमेशा शासन वही करता है जो इस देश को लुटता हो, नहीं की वो जो ईमानदारी से जीता है.”

Author – Tejash Patel.